مجموعهای از تجهیزات هوشمند است که بهمنظور تشخیص سریع و اعلام وقوع آتشسوزی طراحی شدهاند. عملکرد این سیستمها بر پایه حسگرهای دتکتور دود، حرارت، شعله و گاز است.
انواع سیستم های اعلام حریق.
سیستم اعلام حریق متعارف
در این سیستم، ساختمان به چند ناحیه (زون) تقسیم میشود و محل آتشسوزی صرفاً در سطح ناحیه قابل شناسایی است. این نوع سیستم بهدلیل سادگی و هزینه کمتر، گزینه مناسبی برای پروژههای کوچک و متوسط به شمار میرود.
در این ساختار پیشرفته، هر قطعه دارای یک شناسه یکتا است و محل دقیق وقوع حریق روی پنل نمایش داده میشود. این سیستمها امکان برنامهریزی، تحلیل دادههای محیطی، و کاهش هشدارهای کاذب را فراهم میسازند.
در این سیستم، ساختمان به چند ناحیه (زون) تقسیم میشود و محل آتشسوزی صرفاً در سطح ناحیه قابل شناسایی است. این نوع سیستم بهدلیل سادگی و هزینه کمتر، گزینه مناسبی برای پروژههای کوچک و متوسط به شمار میرود.
در این ساختار پیشرفته، هر قطعه دارای یک شناسه یکتا است و محل دقیق وقوع حریق روی پنل نمایش داده میشود. این سیستمها امکان برنامهریزی، تحلیل دادههای محیطی، و کاهش هشدارهای کاذب را فراهم میسازند.
سیستمهای اعلام حریق بر اساس نوع تشخیص، از دتکتورهای گوناگونی استفاده میکنند. انتخاب نوع مناسب سنسور، بر اساس شرایط محیطی، نوع مخاطرات و استانداردهای طراحی انجام میشود.
برخی از مهمترین آنها عبارتاند از:
دتکتور دود نقطه ای
مناسب برای تشخیص ذرات دود در فضاهای بسته. این دتکتورها در دو نوع نوری (فتوالکتریک) و یونیزاسیون موجود هستند.
